PROJECT 50 jaar GBK, 1997
KUNST EN WERK

"AFBRAAK EN OPBOUW"
beeld in opdracht van de
Stichting Woningbeheer Eibergen en Neede
Voor de wijk Westenesch

Gerealiseerd in 1998
in RVS ±360x200x120 cm
I.s.m. de Gebr. Slegers, Duiven
En mede dankzij de Gemeente Eibergen
en de Provincie Gelderland.

Westenesch, een oudere wijk aan de rand van Eibergen, die op dit moment gerenoveerd wordt. Een belangrijk gegeven in deze renovatie is meer groen, minder steen en minder eentonigheid. Hiertoe zijn in het centrum van de wijk een aantal woningen neergehaald om plaats te maken voor een parkje met nieuwbouw. Deze nieuwbouw ligt  als een halve ‘schil’ om het parkje en tezamen vormen zij het nieuwe centrum van de wijk. Aan en om dit centrum liggen drie ’schillen’ van oudbouw die alle drie een eigen kenmerk hebben meegekregen.

De huizen waren saai en eenduidig. Om hier wat meer speelsheid en afwisseling in te brengen kregen de huizen op sommige plaatsen een soort ’erker’. Deze ‘erkers’ zijn er ook weer in verschillende soorten, kortere en langere, naar boven of naar beneden gericht. Andere huizen kregen een overkapping van de voordeur, bij weer andere kwam er een onderbreking in de ramenband van de eerste verdieping. Deze nieuwe elementen kregen in iedere’schil’ een eigen vorm en een eigen kleur. De binnenste ‘schil’ aan en rond het parkje heeft ronde vormen en een roze/rode kleur. De tweede ‘schil’ rechthoekige vormen en een turkoois/blauwe kleur. De derde en buitenste schil heeft driehoekige vormen en een grijze/blauwe kleur.

Al deze gegevens waren uitgangspunten voor het ontwikkelen van ideeën voor mijn ontwerp.

Belangrijk voor mij waren: AFBRAAK  en  OPBOUW. Het door middel van afbraak weer levendig maken van een wijk , het aanbrengen van groen, enkele nieuwe huizenblokken met een eigen signature en de oude huizen die door kleine ingrepen ook meer persoonlijkheid en eigenheid krijgen. Het naar beneden en naar boven gerichte, ook zichtbaar gemaakt aan de bovenkant van de ‘erkers’.

In mijn beeld  wil ik hier uitdrukking aangeven. Het zou een baken  kunnen zijn en een ontmoetingsplek, een centraal punt in het parkje en in de wijk. Een beeld dat het verhaal van deze plek verteld, maar ook iets zegt over communicatie, over kwetsbaarheid en eigen mogelijkheden.

STEPHANIE POELS ZANDERS


De plaatsing zou ik op een ‘Esch’ willen hebben met als ondergrond gras zodat ook de schaduw een onderdeel van het beeld kan zijn.